Op diverse plaatsen in de Languedoc is al halverwege augustus begonnen met het plukken van de druiven. Meestal bijt de appelatie Muscat de Rivesaltes, vlakbij Perpignan de spits af. Dat doen ze rond 10 augustus. De regionale tv-zender FR3 is er vaak bij om de eerste oogstmomenten vast te leggen. Een magisch moment, zelfs voor mij als niet wijnmaker. Een heel jaar lang heb je als wijnboer de wijngaard op voorbereid op dát oogstmoment.

Het doet me dan ook wel veel als je in een zomer als 2016  de wijngaard in de stress ziet en ook de wijnboer zelf. Door de extreme droogte ondervond de wijnstok stress, ‘stress hydrique’ op z’n Frans. Dat betekent dat de wijnstokken overgaan in de overlevingsfase door een tekort aan water. De groei stagneert, druifjes groeien langzaam en blijven klein, je ziet letterlijk gaten in de trossen. In het ergste geval vallen de bladeren van de takken vanwege uitdroging en stopt de rijping van de druiven. Dat laatste gaf stress bij de wijnboer.

De droge zomer van 2016 heeft de wijngaarden in de Languedoc flink getest. Maar de wijngaard is taai, sterk en kan uiteindelijk goed doseren om te overleven en om diep in de gronden water te zoeken. De druiven zijn klein, de opbrengst laag, en…… de bladeren zijn blijven hangen. De druiven konden op optimale rijpheid worden geplukt. Resultaat; een kleine oogst met uitstekende kwaliteit op de meeste plaatsen.

Ieder jaar opnieuw, en de laatste 10 jaren eigenlijk steeds meer, ondervinden de wijnboeren de gevolgen van de klimaatverandering. Je kunt steeds vaker de woorden ongewoon of extreem zetten voor weersomstandigheden zetten. 2016 gaat de boeken in als extreem droog. Na 3,5 maand wachten viel er begin september op de meeste plaatsen in de Languedoc voor het eerst weer regen……wat zullen die wijnstok geslurpt hebben!